Mijn jaar 2013

28/12 lijkt mij een ideaal moment om 2013 te evalueren, daarom neem ik jullie mee door een rit met al mijn hoogte- en dieptepunten. Nog enkele dagen nagenieten van de mooie momenten die ik beleefde in mijn 2de jaar als U23 maar vooral reikhalzend uitkijken naar 2014 om een nieuwe stap vooruit te zetten!

 
Na een desastreus 2012 waarbij ik grotendeels onder niveau presteerde door krampen en mijn jaar uiteindelijk afsloot met een (voor mij) prachtige 6de plek op het WK U23 in Oostenrijk, was ik klaar om een nieuwe stap voorwaarts te zetten in 2013.
 
Vooropgestelde doel? Zo vaak mogelijk in de top 5 van de WB’s, EK en WK + als het even kon eens een podiumplaats bemachtigen om met trots de mooie Versluys kledij te tonen aan het internationale MTB wereldje.
 
Na een confronterende maand Januari waar ik als een van de weinige studenten uit de top van het U23 mijn tijd voornamelijk achter de boeken sleet, kon ik door de steun van de KBWB en WBV mijn seizoen alsnog optimaal voorbereiden door 2 lange stages in het zonnige Spanje. Mijn eerste wedstrijd in Banyoles was geen uitschieter maar het gevoel zat goed en mijn krampprobleem leek voorgoed van de baan. Na nog eens een goede maand training, kon ik begin April het seizoen echt aftrappen in de Bundesliga wedstrijden. Telkens kon ik strijden voor de overwinning en met de overwinning in de klassiekers van Munsingen en Haiming was ik helemaal vertrokken voor een mooi 2013! Na enkele grote wedstrijden op de weg met team3M en een intensieve trainingsweek was ik klaar voor piekperiode numero uno: 2 wereldbekerwedstrijden.
 
Ondanks dat ik al vele internationale U23 wedstrijden had betwist, stond ik met weinig kennis over de concurrentie aan de start. Gelukkig is die niet nodig in MTB en zeker niet op zo’n zware omloop als Albstadt waar iedereen op zijn plek uitkomt. Na een (iets te) slimme wedstrijd werd ik boven mijn verwachtingen 2de in deze wedstrijd. Mijn eerste reactie was dolgelukkig maar vervolgens komt de teleurstelling. Ik was o zo dichtbij de overwinning en uiteindelijk gaat het toch vooral om dat hoogste schavotje. 
Een week nadien stond ik dus met veel motivatie aan de start. Ik wist dat winst in de mooie wereldbeker van Tsjechië mogelijk was en de leiderstrui die ik hiermee kon veroveren, was een extra stimulans. Op mijn beste dag van 2013 kon ik enkele (levens)doelen bereiken, namelijk winst in wereldbekermanche U23 en bemachtigen wereldbekertrui. Nergens is het opdraaien van de laatste rechte lijn mooier dan in Nove Mesto en het gevoel dat je op zo’n moment ervaart, zal ik koesteren tot op mijn oude dag.
 
Hierna kwam er een zware periode aan, examens combineren met de 3de wereldbeker en het EK. Ik had me goed voorbereid zodat de combinatie doenbaar moest zijn. Helaas gooide een (achteraf gebleken) ziekte veel roet in het eten in WB #3 te Val di Sole. Op de dag van mijn laatste examen kort na de wedstrijd was ik nog steeds niet in orde, maar ik was ondertussen wel heel erg geprikkeld om het verlies van de wereldbekertrui(met slechts 6punten) recht te zetten. In Bern, Zwitserland vond ik een omloop die me goed lag. De wedstrijd werd een van mijn meest memorabele tot nog toe. Door een dubbele valpartij in de chaotische aanlooprondes op een nat grasveld, zat ik tijdelijk in 5de laatste posities tussen renners die ik nooit eerder zag. Op zo’n moment zijn er 2 opties, ofwel kraak je ofwel vind je de mentale kracht om door een grote muur te gaan. Gelukkig werd het optie 2 en vanuit een verloren positie knokte ik mij langzamerhand terug in de wedstrijd. Toen ik op anderhalve ronde van het einde aansloot bij de kopgroep, was mijn geloof in mogelijk winst weer intact. Helaas ging op zo’n moment de focus even weg en ging ik in een flauwe bocht onderuit. na kostbaar tijdverlies kon ik nu niets anders dan voluit gaan. resultaat: op 1km van de meet op 5seconden hangen van het groepje voor plek 2-6 en uiteindelijk als 2de aankomen op 10seconden van de winnaar.  Deze km heb ik mijn lichaam ver voorbij mijn grens gedreven, een grens die elke topsporter meermaals moet overschrijden om zijn uiteindelijk doel te bereiken!
eerste gevoel was vooral heel veel pijn(en een beetje blijdschap), 2de gevoel wederom de teleurstelling vanwege de mooie kans die door onnodig vele aanlooprondes/domme schuiver door mijn vingers was geglipt. Over winst kan je nooit zeker zijn, maar ik had zeker en vast meer kans gemaakt.
 
Hierna was het tijd om even een break te nemen en in het Sloveense hooggebergte te bezinnen over deel 1 van het seizoen en mij mentaal voor te bereiden op deel 2 met als hoogtepunt het WK.
 
Na een goed gevoel en start in de Belgische UCI-westrijd in Sankt-Vith, vond ik plotseling mijn draai niet meer. Het fietsgevoel op training was niet goed, BK/WB in Andorra waren een flop en veel nadenken over de oorzaak helpt dan zeker niet. Gelukkig kon ik met team3M deelnemen aan de Ronde van Namen. De wedstrijd waar ik in 2012 mijn oude niveau terugvond en ook dit jaar bleek het geen slechte keuze om hier te starten. Ik was weer vertrokken om 2013 knallend af te sluiten. De maand Augustus stond in het teken van training voor het WK in het Zuid-afrikaanse Pietermaritzburg. Met winst in de grote wedstrijd van Beringen kon ik ondanks een lichte blessure vol vertrouwen afreizen naar Zuid-Afrika. Dit vertrouwen werd aangetast door een domme schuiver op training waardoor de lichte blessure erger werd. Na weinig training op de omloop stond ik toch klaar aan de start. Ik wist dat het niet mijn lievelingsparcours was maar met mijn huidige conditie kon ik heel ver geraken. Helaas was de vorm van de dag niet zo goed en na een zware valpartij op de Rock Garden toen ik in 5de stelling lag, was ik even buiten westen. Na veel tijdsverlies en een groggy periode had ik dan mijn wedstrijd verder gezet, helaas niet voor lang. Een DNF op de belangrijkste wedstrijd van het jaar is het laatste wat je wil als topsporter. De omstandigheden beslisten er anders over. 
 
Er volgde nog een laatste grote wedstrijd, de WB finale in het Noorse Hafjell en tevens de plek waar het WK in 2014 zich afspeelt. Tot mijn grote vreugde is dit een parcours op mijn maat. Als ik een parcours zou moeten uittekenen, komt dit aardig in de buurt. Alles wat er in een MTB omloop hoor te zitten, is hier te vinden. Vanaf ronde 1 was ik mee met de kopgroep. Helaas sloeg het noodlot halfweg toe. 2 lekke banden kort op elkaar volgend en ver van de materiaalpost, deden me ver achteruit slaan. Hiermee sloot ik een ontgoochelend deel 2 van mijn jaar af. Conditioneel was ik in staat om topprestaties af te leveren, helaas gebeurt dit niet altijd. 
positieve noot: eens zoveel motivatie om er in 2014 tijdens de eerste belangrijke periode wel weer te staan!
 
Na een periode waar ik even tijd nam om enkele mooie stukjes van de wereld te ontdekken met vrienden(Istanbul, Budapest, Israel en de Roc D’azur) en me tussendoor klaarstoomde met duurtrainingen, was ik klaar voor de Bridge Cape Pioneer Trek 2013!
 
Voor dit avontuur had James Reid, Zuid-Afrikaanse concurrent maar vooral goede vriend, gevraagd als ik met hem wou deelnemen. De Bridge Cape Pioneer is een meerdaagse MTB wedstrijd van  7 dagen over 550km en 13000hm. Doel was etappe 2 met aankomst boven een prijzenpot van 112000 rand voor de winnaars. Het resultaat werd veel meer: winst in 3 etappes waaronder de befaamde aankomst op de top van de swartbergpas maar vooral een unieke week die ik beleefde met mijn nieuwe Asrin vrienden. Mijn verslag van de Cape Pioneer deed ik al via een andere blog. Het was dan geen kampioenschap of wereldbeker, maar toch is dit een van mijn hoogtepunten in 2013. Qua avontuur had ik nog nooit zoiets moois meegemaakt als MTB’er. Als vervolgens organisatorisch alles perfect is en je veel leuke trails en mensen ontmoet, kan je week niet meer stuk.
 
Dit was een samenvatting van de hoogtepunten en dieptepunten uit mijn (zeer slechte) ogen. Hopelijk ben ik in mijn opzet geslaagd om het boeiend te verwoorden zodat het verhaal tot hier wordt gelezen.
 
Nog even 3 dingen kort aanhalen
 
  1. Aan alle jonge MTB’ers en MTB’sters die België rijk is en dit lezen: Probeer zoveel mogelijk te genieten van alle mooie momenten die jullie op de fiets beleven, ooit begon ik zoals jullie en plezier op de fiets is de grootste factor die mij al deze mooie dingen heeft laten ervaren.
  2. Aan al mijn sponsors in 2013 met op kop het Versluys team en mijn ouders maar ook de KBWB en team 3M en talloze kleinere sponsors. Een welgemeende dank u om mij te steunen om mijn dromen te behalen. Er is nog een lange weg te gaan maar zonder jullie steun was het onmogelijk.
  3. Tot slot een grote dank aan alt-J, the XX en Kings of Leon die mijn inspiratie aanzienlijk bevorderde!
 
een welgemeend groet naar al mijn lezers,
 
Mijn wens voor jullie in 2014? blijf gezond, blijf sportief en probeer een stukje van onze o zo mooie wereld te ontdekken!
 
JS