HC race Heubach

 

Na vorig weekend mijn comeback te maken in het oostenrijkse Haiming tijdens een HC race(niveau net onder wereldbeker), stond er dit weekend weer zo’n HC race op het programma. Ditmaal op een echte oldschool MTB omloop met 1 lange klim en 1 lange afdaling. Door de toevoeging van enkele sterke deelnemers t.o.v. vorig weekend, konden we het al een mini world cup noemen. Het werd dus een ideale test om te zien waar ik stond op 3 weken voor de start van de wereldbeker.
 
Op zaterdag kon ik voor eerst ook de XTR Di2 testen. Meteen was ik helemaal verkocht door dit nieuwe schakelsysteem. Volgens mij is deze evolutie nog meer de toekomst dan 29”. Het systeem werkt uitzonderlijk goed en met het regenachtig weer en een modderige omloop kon ik het systeem meteen (succesvol) testen in wedstrijdomstandigheden. Nergens gedurende de wedstrijd liet deze prachtige uitvinding waarbij ik met 1 shifter zowel vanvoor als vanachter kan schakelen, me in de steek. 
 
De regen op de wedstrijddag maakte de wedstrijd nog zwaarder dan hij al was. Desalniettemin verkoos ik om met mijn droogweerbanden te vertrekken. Daags voordien had ik er een heel goed gevoel op dus ik zou de gok wagen. Daarnaast wou ik ook graag de oplossing van mechanieker Gerry voor het bandenprobleem testen. Hij had namelijk een manier gevonden waarbij mijn banden steviger op de velg lagen, hetgeen zeer goed werkte! 
 
Starten deed ik wederom in de achterhoede met een heel chaotisch aanloop als gevolg. Na veel inhalen kwam ik na 1 ronde door rond plek 25 op al 1min30 van de koplopers. In ronde 2 kon dan mijn wedstrijd en de jacht naar voren echt beginnen. Na een stevig ronde waarbij een halve minuut van mijn achterstand op de koploper knabbelde, kwam ik al in de top 10 door. Ik kon ook in de volgende 2 rondes mijn opgang vervolgen en de laatste ronde ging ik in op 15 seconden van de 3de in de wedstrijd. Na heel de klim samen te rijden, kon ik hem in het laatste knikje lossen waarna ik in de afdaling mijn voorsprong kon uitdiepen en onverwachts maar tevreden de wedstrijd afsloot op plek 3. Ondanks het gemis van wedstrijdritme kan ik dus zeker niet klagen over mijn prestaties op dit moment. Zoals in de laaste weken al gebleken, zit ik voor op het schema wat ik met mijn team had vooropgesteld en eindelijk kan ik dit omzetten in resultaten. Dit resultaat geeft ook vertrouwen naar de toekomst. Hopelijk kan ik komend weekend nog voldoende punten sprokkelen om middenin het pak van de beloften te starten op de 1ste wereldbeker over 3 weken. Vervolgens is het de boodschap zo sne mogelijk op te schuiven zodat ik voor eens en voor altijd verlost ben van mijn startpositie en van de start kan wedijveren met mijn concurrenten
 
Next week: Kolding, Denemarken. Een UCI 1 wedstrijd waarbij ik samen met de elites rijdt en ik een heleboel kostbare UCI-punten kan sprokkelen mits een goede wedstrijd. Jammergenoeg gaat dit ten koste van de belgische UCI wedstrijd in Erezée maar op dit moment moet ik even mijn eigen toekomst voorop stellen.

Comebackrace HC( buiten categorie) Haiming

Afgelopen zondag was het dan eindelijk zo ver. Na 19 maanden inactiviteit in het cross country mountainbike(XCO) maakte ik mijn comeback! Ongeacht het resultaat werd dit sowieso een hoogdag na al de moeilijke maanden vol twijfels en hard werken. Het gevoel om er terug bij te zijn is voor mij onbeschrijfelijk.
 
De wedstrijd ging door op een omloop waarop ik 2 jaar geleden de wedstrijd nog wist te winnen. Het is een heel erg mooi technisch rondje boordevol wortels en technische passages, volgens mij zelfs bij de mooiere die op de internationale kalender staat, en dit in een super mooie omgeving. Daarom was het ook niet verwonderlijk dat er een heel internationaal veld aan de start stond met minstens 15 nationaliteiten. Helaas werd het sowieso een grote inhaalrace doordat ik geen ranking op de wereldranglijst heb en bijgevolg achteraan moest postvatten in de start.
 
16de plaats staat in schril contrast met mijn gevoel
De start was een nieuwe ervaring voor mij. Ik had er rekening mee gehouden veel tijd te verliezen in de start en wist wel dat het er ruig aan toegaat, maar dat het zo respectloos t.o.v. elkaar is, had ik nooit durven vermoeden. Renners in de achterste gelederen wilden nog liever anderen met materiaalpech of lichamelijk leed achterlaten voor één plaatsje op te schuiven. De eerste 5min wedstrijd waren daarom zeer frustrerend en mijn achterstand door het wachten en aanschuiven liep al snel hoog op. Gedurende de eerste ronde moest ik constant wachten waarna ik eindelijk aan mijn wedstrijd kon beginnen. Groepje na groepje en renner na renner kon ik opschuiven en ik hoorde aan de speaker ter plaatse dat ik zelfs dichter op de koplopers kwam. Helaas had ik halverwege de wedstrijd voor de eerste keer te maken met een band die van de velg sprong. ik kon deels nog rijden maar de afdalingen waren onmogelijk en opnieuw kon ik dus niet doorrijden. Na de wielwissel zette ik mijn weg naar voren opnieuw in en halfweg de laatste ronde reed ik zelfs al voor de 8ste plaats. Helaas sloeg het noodlot voor een tweede maal toe. Nu schoot mijn band vanachter van de velg en ditmaal was het nog een enorme afstand tot de finish zonder mogelijkheid tot fietsen. Ik verloor nog een heleboel tijd en plaatsen wat voor veel frustraties zorgden. Toch mag ik niet klagen over mijn wedstrijd want ten eerste had ik geen last van mijn knie en ten tweede weet ik voor mezelf wel dat mijn resultaat niet overeenstemt met mijn niveau op dit moment. Het harde werk van de afgelopen maanden heeft geloond, nu moet ik er enkel nog de vruchten van plukken. Ik geloof dat dit al snel kan mits ik binnenkort uit de achterhoede weg kan geraken, want daar wil ik liefst zo weinig mogelijk vertoeven!
 
JS

update blessure

Hallo trouwe bloglezers,
 
Ik heb slechte nieuws. De kalender wijst 11/5 aan en ik ben nog steeds niet dichtbij een startlijn geraakt in 2014. Ondertussen ben ik zo’n 2 maanden aan het sukkelen met de knie en reeds 6 maanden zonder een deftig trainingsblok. Zo’n lange periode langs de zijlijn is niet goed voor een topsporter van mijn niveau en mijn leeftijd. Helaas ben ik nog steeds niet 100% na de ontelbare onderzoeken en de eindeloze gesprekken om mogelijke oorzaken van mijn knie te bespreken. Daardoor heb ik samen met het team rondom mij beslist om alle wedstrijden t.e.m. eind Juni zeker te schrappen zodat ik zonder verwachtingen/druk kan verder werken om het probleem op te lossen en hopelijk sterker dan ooit terugkom.
 
Momenteel bestaan mijn weken vooral uit talloze trainingen om mijn zwakke punten te verbeteren. 3/4 lange kinesessies en meerdere techniektrainingen hebben een positieve invloed op mijn stabiliteit/spierkracht over vers. delen van het lichaam enerzijds en technische vaardigheden anderzijds. Ook staat er dagelijks 's morgens en ’s avonds een stretchingsessie en soms een yogasessie op de planning om mijn lenigheid te verbeteren. Dit, samen met zo’n 10 fietsuren per week, houden mij bezig op fysiek vlak. 
Daarnaast heb ik gelukkig altijd goede vrienden gehad waar ik steeds langsga als ik thuis ben. Heel goed om in een periode als nu zodat ik de voortdurende gedachten aan mijn knieprobleem tijdelijk kan vergeten. 
 
Net voordat ik deze blog begon te schrijven, las ik een artikel van Greg Henderson, sprinter bij Lotto-Belisol.(reden: Ik probeer steeds nieuwe inzichten te verwerven door artikels te zoeken over verhalen van knieproblemen bij andere wielrenners). Het was best wel een mooi verhaal waarin hij eindigde met raad voor jonge topsporters. Zijn advies: geniet van deze tijd om eens andere dingen te doen
 
Net dat probeer ik momenteel te doen. Het is helemaal niet fijn om iedereen te zien werken naar hun doelen, dewelke voor mij ook erg grote doelen waren want ik wil niets liever dan de hele (fiets)wereld tonen wat ik waard ben in de wereldbekerwedstrijden. Maar je kan niet 24/7 liggen tobben over die knie want dat brengt enkel maar onnodige stress met zich mee die het herstelproces vertragen. Aanvankelijk zou ik het niet hebben geloofd dat enkele uurtjes zonder de gedachten aan de knie zo’n verschil kunnen maken. Nu kan ik je verzekeren dat het een immens verschil maakt. Dank je aan iedereen die hiervoor zorgt. 
 
Om af te sluiten nog een 2de dankwoordje aan mijn werkgevers Versluys team en Defensie voor het vertrouwen in mij. Het doet deugd om als jonge sporter met zulke mensen te kunnen samenwerken en waarvan ik zulke steun krijg in mijn revalidatie. Ook zij hadden van de afgelopen maanden veel meer verwacht maar desondanks leggen ze me geen druk op. Integendeel, ze willen liefst dat ik rustig mijn tijd neem vooraleer ik terug herbegin. Dit is waar jonge sporters als mijn nood aan hebben dus een welgemeende dank u.
 
Jens

Herstellen van de ene blessure, ontstaan nieuwe blessure

Momenteel ben ik op mijn 2de stage.  Doel: opbouwen van de basisconditie die o zo belangrijk is voor een goed seizoen te draaien. Dit kon ik doen in het zuiden van Spanje d.m.v. een 16daagse stage met de nationale ploeg. Helaas heb ik te kampen met een nieuwe blessure, ditmaal aan mijn knie. Iets waarvoor ik vreesde na mijn ongeval en operatie in Zuid-Afrika en nu dus werkelijkheid is geworden. 
 
Na enkele goede trainingsdagen in het begin van de stage, begon de pijn op te steken aan de binnenkant van de knie. Na 5dagen rust waarbij ik mijn conditie op peil probeerde te houden door oefeningen in het zwembad zonder mijn benen te gebruiken, is er amper verbetering. Tijd dus om vervroegd huiswaarts te keren en dit nieuw probleem aan te pakken.
 
Hopelijk kan ik dan binnenkort eindelijk aan de voorbereiding op komend seizoen beginnen. Het zal bijlange geen makkelijk jaar worden maar wederom een zeer leerrijk jaar.  Momenteel zit in een grote put die eindeloos lijkt maar de voorbeelden van topsporters die uit zo’n put zijn gebroken om vervolgens de grootste toppen in hun sport te bereiken zijn eindeloos. Hopelijk lukt het ook mij om zo’n toppen te bereiken, wij weet misschien nog dit jaar? Maar eerst herstellen/beter worden en daarna zien we wel er komt!
 
Afhankelijk van de herstelperiode ga ik wederom enkele aanpassingen doen in mijn wedstrijdprogramma.
 
 
 

 

Einde trainingsstage Stellenbosch en update herstel

Het einde van een trainingskamp is altijd een goed moment voor een update van mijn blog. Mijn laatste bericht is ondertussen alweer een maand geleden en daarin was er heel wat slecht nieuws te melden. 

 

Het zijn toch wel hectische dagen geweest omdat er veel komt kijken bij een overzeese operatie: de verzekering moest in orde worden gebracht, beslissing voor operatie moest snel worden genomen, ik moest ergens kunnen herstellen waar ik steeds over medische kennis en verzorging kon beschikken om problemen in de toekomst te vermijden…

 

Allemaal niet zo leuk maar het herstel loopt(op enkele kleine kwaaltjes na) beter dan verwacht en exact 1week nadat ik op de operatietafel lag, kon ik mijn eerste fietstochtje ondernemen. Het werd bijlange niet mijn beste training want mijn conditie was enorm confronterend, maar het deed enorm deugd om terug op die fiets te kunnen zitten! Na nog een kleine week waarbij ik een goede dag afwisselde met een dagje in bed om te herstellen, heb ik nu toch al zo’n 2weken aan mijn basisconditie kunnen werken.

 

Het herstel gaat traag, veel trager dan ik zou willen. Hierdoor ga ik al zeker mijn eerste wedstrijd van dit seizoen( uci 1 wedstrijd in Banyoles, Spanje op 09/03) schrappen en mogelijk zal ik ook de wereldbekers in April niet meedoen. 

 

Momenteel werk ik gestaag aan mijn conditieopbouw zonder stappen over te slaan en rekening houdend met de toch wel zware inslag op mijn lichaam door de val. In het begin van het seizoen verwacht ik geen hoogvliegers in mijn resultaten maar gelukkig is het belangrijke deel van het seizoen later op het jaar. Deze tegenslag is zoals elke andere een extra motivatie om sterker terug te komen en ik ben ervan overtuigd dat ik er ook sterker zal uitkomen.

 

Bij deze hebben jullie een update over mijn gezondheid. Voor mij is het tijd om de zon achter te laten en terug te keren naar België. Het worden slechts enkele dagen genieten van het leven thuis want op donderdag 06/03 stap ik weer op het vliegtuig. Deze keer naar Spanje voor 18dagen trainingskamp

 

Ride safe and enjoy life,

 

Soldaat Schuermans